NASA i Amazon transmitują 4K w jakości kinowej z Księżyca dzięki laserom! Zobacz, jak to możliwe!

NASA i Amazon transmitują 4K w jakości kinowej z Księżyca dzięki laserom! Zobacz, jak to możliwe!
NASA i AWS przesyłają wideo 4K z Księżyca dzięki technologii laserowej. Źródło: NASA

Podczas gdy narzekacie na niestabilny Wi-Fi w sąsiednim pokoju, NASA z powodzeniem przesyła wideo w ultrawysokiej jakości z odległości 400 000 kilometrów. I nie, to nie jest kolejny hollywoodzki trik, lecz wynik dwudziestoletniego rozwoju. Podczas misji Artemis II agencja kosmiczna wspólnie z Amazon Web Services (AWS) po raz pierwszy w historii przesłała wideo w jakości 4K z orbity księżycowej na Ziemię, używając laserów zamiast tradycyjnych fal radiowych.

Światło zamiast hałasu radiowego

Tradycyjna komunikacja radiowa, która wiernie służyła kosmonautyce od czasów Gagarina, dziś staje się „wąskim gardłem”. Jest niezawodna, ale powolna. Przesłanie dużych ilości danych naukowych lub wideo o wysokiej rozdzielczości zajmuje tygodnie. Laserowa łączność optyczna rozwiązuje ten problem, wykorzystując fale świetlne do kodowania informacji. Pozwala to przesyłać dane 10-100 razy szybciej niż za pomocą fal radiowych.

Do tego eksperymentu użyto terminalu Orion Artemis II Optical Communications System (O2O). Jego rozwój trwał ponad dwie dekady, a teraz widzimy rezultat: stabilny przepływ danych z prędkością do 260 Mb/s. To w pełni wystarcza do transmisji obrazu jakości „kinematograficznej” w czasie rzeczywistym, a jednocześnie pozostaje zapas na przesyłanie telemetrii, głosu i wyników pomiarów naukowych.

Orion Artemis II z laserową systemem łączności
Statek kosmiczny Orion z optycznym systemem łączności Orion Artemis II (O2O). Ilustracja: NASA

Obliczenia w chmurze i ziemskie anteny

Sygnał z pokładu statku Orion przyjmowały dwie stacje naziemne: obserwatorium Mount Stromlo w Australii i kompleks White Sands w stanie Nowy Meksyk. Następnie do akcji weszła infrastruktura chmurowa AWS. Ponieważ przesyłanie danych z kosmosu to nie tylko „obraz”, ale także gigantyczne masy towarzyszących informacji, możliwości Amazon umożliwiają NASA szybkie przetwarzanie od 2 do 5 TB danych na każde okno startowe.

Co ciekawe, udało się nawiązać połączenie między NASA, AWS a Australijskim Uniwersytetem Narodowym (ANU) zaledwie w kilka tygodni. To pokazuje, że integracja systemów kosmicznych z naziemnymi komercyjnymi chmurami przestaje być czymś egzotycznym. Oprócz wideo, chmury AWS pomagają Centrum Lotów Kosmicznych im. Lyndona B. Johnsona (Lyndon B. Johnson Space Center) obliczać skomplikowane trajektorie lotów, co wymaga ogromnych zasobów obliczeniowych.

Dlaczego to ważne dla przyszłości

Transmisja, którą obejrzało około 25 milionów ludzi na NASA+, YouTube i Prime Video, nie jest tylko ruchem PR. To pełnowymiarowy test technologii bojowej, która stanie się podstawą przyszłych lądowań na Księżycu, a później lotów na Marsa. Kiedy instrumenty naukowe zaczną generować codziennie dziesiątki terabajtów danych, „stare dobre” radio po prostu tego nie udźwignie.

Sukces O2O otwiera drogę do stworzenia stałej sieci szybkiego łącza w głębokim kosmosie. Kolejne etapy programu Artemis są już rozpisane na wykorzystanie laserów jako głównego kanału przesyłania danych. Także, być może za kilka lat transmisje na żywo z powierzchni Księżyca staną się taką samą codziennością, jak streamy z wystaw gier.

Nawiasem mówiąc, bezpieczeństwo takich kanałów łączności to osobne zagadnienie, ponieważ ochrona przed przechwyceniem lub modyfikacją sygnału w kosmosie staje się krytyczna. CSIRO przedstawia światło kwantowe jako jeden z możliwych sposobów ochrony systemów satelitarnych przed spoofingiem, co może być również istotne dla przyszłych sieci księżycowych.

var _paq = window._paq = window._paq || []; _paq.push(['trackPageView']); _paq.push(['enableLinkTracking']); (function() { var u='//mm.magnet.kiev.ua/'; _paq.push(['setTrackerUrl', u+'matomo.php']); _paq.push(['setSiteId', '2']); var d=document, g=d.createElement('script'), s=d.getElementsByTagName('script')[0]; g.async=true; g.src=u+'matomo.js'; s.parentNode.insertBefore(g,s); })();